1927.07.24 Czarni Lwów – Wisła Kraków 2:3

Z Historia Wisły

1927.07.24, I liga, 14. kolejka, Lwów, Stadion Czarnych, 17:00
Czarni Lwów 2:3 (1:2) Wisła Kraków
widzów: ok. 2.000
sędzia: Stanisław Piotrowski z Łodzi
Bramki

Eugeniusz Harasymowicz 30'

Eugeniusz Harasymowicz 58'

0:1
1:1
1:2
2:2
2:3
8' Józef Kotlarczyk

37' Józef Kotlarczyk

75' Henryk Reyman
Czarni Lwów
2-3-5
Jan Drapała
Kazimierz Bydliński
Filip Kmiciński
Kazimierz Konopasek
Ferdynand Kwiatkowski
"Hewak" Władysław Hnetnik
Stanisław Grabowiecki
Eugeniusz Harasymowicz
Stefan Witkowski
Władysław Sawka
Adam Domiczek

trener:
Wisła Kraków
2-3-5
Maksymilian Koźmin
Aleksander Pychowski
Emil Skrynkowicz
Stefan Wójcik
Jan Kotlarczyk
Bronisław Makowski
Józef Adamek
Józef Kotlarczyk
Henryk Reyman
Jan Reyman
Mieczysław Balcer

trener: brak
Według "Słowa Polskiego" gol w 7': Henryk Reyman

O Wiśle Kraków czytaj także w oficjalnym serwisie Przeglądu Sportowego - Sports.pl

Opis

Przyczyna porażki Czarnych: kiepski bramkarz Drapała (zawinił 1. i 3. gola). Spotkanie żywe i pełne emocji do przerwy - po pauzie słabsze. W Wiśle dobrze prezentował się "napad, grający szybko i umiejętnie wyzyskujący sprinterskie walory swych skrzydeł"; Kotlarczyk; Koźmin w bramce pokazał się z dobrej strony. Pierwszy gol padł w 8' (Kotlarczyk II), w 29' wyrównał Harasymowicz, w 37' ponownie wyprowadził na prowadzenie Wisłę Kotlarczyk II. Po przerwie znowu Harasymowicz doprowadza do wyrównania. Dobija Czarnych Reyman, strzelając decydującego gola.

Zatarg z PZPN i Ligą zakończony - żywotność i przedsiębiorczość Ligi wykazała jej słuszność. Obie strony wyłoniły komisję, która opracowała sporne kwestie (w zasadzie przyjęły propozycje ligowców): siedziba w Warszawie, klasa państwowa, nowy statut PZPN i zjazd we wrześniu. Na podstawie: PS nr 30.

Relacja prasowa

Przegląd Sportowy nr 30/1927 str. 2:

Wisła - Czarni 3:2

Wisła: Koźmin; Pychowski - Skrynkowicz; Wójcik - Kotlarczyk - Makowski; Adamek - Kotlarczyk II - Reyman I - Reyman II - Balcer. Czarni: Drapała; Bydliński - Kmiciński; Konopasek - Kwiatkowski - Hewak - Grabowiecki - Harasymowicz - Witkowski - Sawka - Domiczek.

Przyczyną klęski Czarnych był bramkarz Drapała. Pierwsza i trzecia bramki były puszczone przez niego w sposób w najwyższym stopniu nieudolny. To też nie dziw, że młodemu napadowi Czarnych zabrakło w końcu sił i chęci do borykania się z losem, niesionym im przez własnego bramkarza.

Zawody same podzielić można na dwie części, które ukazały nam przeciwników w zupełni różnych barwach. Żywe i pełne emocji do przerwy, po pauzie straciły dużo na natężeniu; stały się bezbarwne i nieinteresujące.

Wisła grała do przerwy lepiej, niż na ostatnich zawodach z Pogonią. Specjalnie podobał się jej napad, grający szybko i umiejętnie wyzyskujący sprinterskie walory swych skrzydeł. W pomocy na pierwszy plan wybijał się Kotlarczyk, którego gra głową i znakomita orjentacja nie pozostawiały nic do życzenia. W obronie Pychowski, grający znowu po dłuższej przerwie, zupełnie dorównał Skrynkowiczowi. Rezerwowy bramkarz Koźmin zupełnie dobry.

Czarni z początku grali ładnie i prowadzili grę otwartą, goszcząc bardzo często na polu karnem Wisły. Dwa razy odrabiali dystans dzielący ich od krakowian, na więcej nie starczyło im jednak może nie tyle sił ile nerwów.

U lwowiaków napad wystąpił znowu w zmienionym składzie z Witkowskim na środku. Okazało się to eksperymentem chybionym. to też w drugiej połowie widzimy Witkowskiego znowu w pomocy, a jego miejsce obejmuje Konopasek. W pomocy najlepszy Hewak; obrona słaba.

Wisła zdobywa prowadzenie już w ósmej minucie przez Kotlarczyka II, lecz Czarni wyrównują w 29-tej min. po huraganowym ataku i strzale Harasymowicza. 37-ej min. Kotlarczyk II znowu zdobywa prowadzenie. Po zmianie stron doskonała akcja Harasymowicza przynosi lwowiakom wyrównanie. Ody jednak Reyman I zdobywa decydującego o zwycięstwie gola. Czarni opadają zupełnie na siłach.

Sędziował dobrze p. Piotrowski z Łodzi.