1962.09.16 Wisła Kraków - Górnik Zabrze 0:3
Z Historia Wisły
| Wisła Kraków | 0:3 (0:1) | Górnik Zabrze | ||||||||
| widzów: 25-30.000 | ||||||||||
| sędzia: Antoni Gorączniak z Poznania | ||||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||
O Wiśle Kraków czytaj także w oficjalnym serwisie Przeglądu Sportowego - przegladsportowy.pl
Spis treści |
Relacje prasowe
Przegląd Sportowy. 1962 nr 150=4034 (17 IX)
WISŁA KRAKÓW — GÓRNIK ZABRZE. — Górnik Zabrze to nasz faworyt O walorach tego zespołu nie trzeba pisać. W dobrej formie Górnik Fabrze — to drużyna klasy europejskiej. Wydaje się, że w rundzie jesiennej Górnik będzie starał się zebrać jak największą ilość punktów, podobnie, jak w zeszłorocznych rozgrywkach. W Krakowie „bombardierów1” z Zabrza oczekuje jednak niełatwe zadanie. Wisła słynie przecież z tego, że na własnym boisku potrafi grać doskonale. Ponadto gospodarze mają dobre formacje obronne. Jeszcze jedna sprawa — niedzielna porażka Wisły z Gwardią 0:1 z pewnością zdopinguje piłkarzy tym razem do lepszej ł ambitniejszej gry. Można się spodziewać dobrego meczu.
3 BRAMKI GÓRNIKA umocniły zabrzan N A CZELE TABELI
Ii znowu Zwyciężyła rutyna. Po czwartkowym meczu górników z Banikiem Ostravą, zabrzanie byli trochę Zmęczeni, zaś upał, panujący w czasie spotkania rozgrywanego w samo południe przy bezchmurnej Pogodzie, musiał mieć wpływ na Postawę tej drużyny. Toteż piłkarze Zabrza grali z Wisłą mało efektownie, niemniej bardzo skutecznie i doskonale taktycznie, bezlitośnie wykorzystując wszelkie błędy przeciwnika. Górnicy poruszali się po boisku na ogół wolno, 0 ich podania robiły wrażenie nonszalanckich. w decydujących jednak momentach potrafili oni zawsze przyspieszyć tempo i zdobyć się na dużą precyzję zagrań. W drużynie gości na najlepszą notę zasłużył Wilczek, dużą groźbę dla defensorów Wisły stanowił także Lentner, którego rajdy siały zawsze zamieszanie w obronie gospodarzy. Bramka, zdobyta przez lewoskrzydłowego Górnika w pięknym stylu, świadczy również o dużej klasie tego zawodnika. W pomocy Kowalski wydaje się jeszcze “i® być w pełni sił. Natomiast “ o obronne spisało się bez zarzutu, choć nie miało większych trudności z utrzymaniem krakowskich napastników. Jeśli chodzi i Wisłę, to zagrała dba bez porównania lepiej, aniżeli ostatnim meczu z Gwardią w Warszawie, tym niemniej forma krakowian pozostawia jeszcze dużo d° życzenia, zwłaszcza w linii ataku. W meczu z Górnikiem Wisła miała przewagę w polu, dziesiątki okazji na zdobycie bramki; żadnej nie potrafiła wykorzystać, z powodu braku „przytomnego” egzekutora. W tym to właśnie uwidoczniła się rutyna piłkarzy z Zabrza, że pozwalając krakowianom grać w polu, a nawet dopuszczając ich do własnego pola karnego, spokojnie likwidowali Ich akcje dopiero w ostatniej chwili, jak tylko mieli okazję zbliżenia się do bramki przeciwnika, strzelali- Taka taktyka zapewniła im pełny sukces. Oprócz braku wykończenia sytuacji podbramkowych, w zespole Wisły zaobserwowaliśmy słabe przygotowanie kondycyjne u niektórych zawodników. Dotyczy to w przede wszystkim obu pomocników. W ataku jedynym ruchliwym zawodnikiem był Studnicki. Kilka niezłych zagrań miał Sykta, lecz popełnił także sporo błędów . Nicy wzrostem krakowscy napastnicy mieli na ogół spore trudności w walce z dobrze zbudowanymi piłkarzami Górnika. W obronie krakowskiej, która zazwyczaj grała bezbłędnie
tym razem widziało się kilka nieporozumień. Nie pociągnęły one na szczęście bardziej przykrych skutków. Grę rozpoczęli górnicy, lecz tracą piłkę i inicjatywę przejmują wiślacy. Ostro atakują i w krótkim czasie zdobywają dwa rzuty rożne. Obserwujemy dwa gorące momenty pod bramką gości, lecz Kostka jest szybszy od Sykty i Studnickiego i zażegnuje niebezpieczeństwa. W 10 min., po szybkim rajdzie Machowskiego, piłkę otrzymał Gajewski, ostro strzelił, ale i tym razem bramkarz Górnika przytomnie obronił. W kilka
0:3 (0:1) Bramki zdobyli Musiałek w 43 min., Lentner w 72 i Wilczek w 85 min. gry. Sędziował Gorączniak z Poznania. Widzów 30 tys. WISŁA: Leśniak, Monica, Kawula, Budka, Wójcik, Zalman, Machowski, Sykta, Kmiecik (Śmiałek), Gajewski, Studnicki. GÓRNIK: Kostka, Floreński, Oślizło. Olszówka, Gawlik, Kowalski, Czok, Wilczek, Musiałek, Pohl, Lentner
minut później, dla odmiany, bramkarz Wisły popisuje ślę ładną obroną strzałów Lentnera i Czoka. Gospodarze znowu przechodzą do ataku i przez długą chwilę przesiadują pod bramką zabrzan. Zdawało się, że piłka lada moment wpadnie do ich siatki. Ale oto atakują górnicy. Gawlik strzela, piłka odbija się od poprzeczki, Pohl poprawia strzał, lecz tym razem piłka trafia w nogi Leśniaka i wychodzi w aut. Na dwie minuty przed przerwą zabrzanie zdobywają pierwszą bramkę. Kmiecik nie doszedł podania na środku boiska, dając się ubiec pomocnikowi Górnika. Z rozpoczętej akcji drużyna gości uzyskała prowadzenie ze strzału Musiałka. W drugiej części meczu krakowianie przez 15 min. mieli zdecydowaną przewagę w polu. Akcjom ich brak było jednak nadal wykończenia. Napastnicy strzelali lekko i na ogół niecelnie. W pewnym momencie Sykta, znajdujący się kilka kroków od bramki Górnika, oddał strzał wprost w ręce bramkarza. Ten brak wykończenia zaważył w dużej mierze na porażce drużyny krakowskiej. Tymczasem górnicy przeprowadzili kilka szybkich akcji, i jedna z nich, rozegrana między Lentnerem i Wilczkiem, przyniosła drugą bramkę, uzyskaną przez Lentnera. Trzecią zdobył Wilczek po otrzymaniu piłki od Pohla. A. Ślusarczyk
KlEDY Lentner włączał te Krakowie tzw. "drugi bieg" hasał z piłką niemal przez pół boiska i trudno było go dogonić. Najlepiej odczuł to jeden z pomocników Wisły. Nie widząc możliwości dogonienia lewo skrzydłowego Górnika, uciekł się do ostateczności i w niebezpiecznej sytuacji chwycił go za ręką i zatrzymał. Wolał „zarobić” rzut wolny, aniżeli dopuścić Lentnera na niebezpieczną odległość strzałową. SŁONCE było przyczyną niezwykłej parady bramkarza Górnika. Po strzale Studnickiego Kostka przyklęknął, chcąc złapać piłkę. Ta jednak zrobiła przed nim kozła, a bramkarz oślepiony blaskiem słońca, stracił ją na moment z oczu. Piłka trafiła go jednak w czoło t Kostka... natychmiast ją zauważył.
Echo Krakowa. 1962, nr 217 (14 IX) nr 5342
NIEJAKO w cieniu lekkoatletycznych mistrzostw Europy toczących się na belgradzkim stadionie rozegrana zostanie najbliższa kolejka spotkań piłkarskich o mistrzostwo pierwszej i drugiej ligi.
W Krakowie największe zainteresowanie wywołuje zapowiedź meczu Górnika Zabrze z Wisłą.
Jedenastka Górnika, mająca wielu piłkarzy wchodzących w skład reprezentacyjnej drużyny należy niewątpliwie do najlepszych naszych zespołów. Jej występ na krakowskim stadionie gwarantuje komplet widzów, którzy z zaciekawieniem śledzić będą walkę „wiślaków” z rutynowanym przeciwnikiem. Już dziś niektórzy zadają sobie pytanie, czy piłkarze Wisły dokonają podobnej sztuki, jakiej dokazali w ubiegłym roku, kiedy odnieśli sensacyjne zwycięstwo nad zespołem Górnika 2:1.
Taki sukces bardzo ucieszyłby licznych kibiców. Z drugiej jednak strony trzeba pamiętać, że górnicy reprezentują w piłkarstwie wysoki poziom i posiadają bramkostrzelny atak. Wprawdzie Wisła dysponuje dobrą linią obrony, tym niemniej trzeba grać bardzo uważnie. Cała drużyna powinna dołożyć starań i ambitnie walczyć, aby uzyskać zadowalający wynik i przed własną publicznością zrehabilitować się za poniesioną ostatnio porażkę w Warszawie.
Echo Krakowa. 1962, nr 219 (17 IX) nr 5344
Rutynowany Górnik pokonał Wisłę .
WISŁA KRAKÓW—GÓRNIK ZABRZE 0:3 (01). Bramki zdobyli: Musiałek w 43, Lentner w 72 i Wilczek w 85 min. gry. Sędziował p. Gorączniak z Poznania. Widzów około 30 tys WISŁA — Leśniak — Monica, Kawula, Budka — Wójcik, Zalman — Machowski, Sykta (Studnicki), Kmiecik (Sykta), Gajewski, Studnicki.
GÓRNIK — Kostka — Floreński, Oślizło, Olszówka — Gawlik, Kowalski — Czok, Wilczek, Musiałek, Pohl, Lentner.
Wisła miała okresami sporą przewagę w polu i mnóstwo sytuacji podbramkowych, których jednak nie potrafiła wykorzystać.
Ogromna nieudolność w wykończeniu akcji spowodowała, że drużyna krakowska nie zdobyła w tym meczu ani jednej bramki, choć okazji ku temu miała wiele.
Górnicy natomiast, zgodnie ze swą taktyką, doskonale wytrzymali napór wiślaków, umiejętnie likwidowali wszelkie zakusy przeciwnika a w odpowiednich momentach przechodzili do zdecydowanego ataku. Przez większą część spotkania umiejętnie zwalniali tempo, lecz gdy zaistniała potrzeba potrafili przyspieszyć grę i precyzyjnie strzelać. W efekcie odnieśli zwycięstwo, będąc drużyną bardziej dojrzałą.
Pierwszą bramkę uzyskał Musiałek, przy czym winę za jej utratę ponosi zarówno Kmiecik jak i Leśniak. Pierwszy nie doszedł do piłki na środku boiska, dając się ubiec pomocnikowi Górnika, który zainicjował groźną akcję, Leśniak zaś będąc źle ustawiony przepuścił strzał Musiałka. Wynik podwyższył Lentner po ładnym zagraniu z Wilczkiem. Trzecią bramkę zdobył Wilczek otrzymując idealne podanie od Pohla.
W drużynie zwycięzców na najlepszą netę zasłużyli: Wilczek i Lentner w ataku, oraz trójka obronna z Oślizłą na czele. W drużynie Wisły najbardziej ruchliwym zawodnikiem był Studnicki Słabo natomiast zagrali obydwaj pomocnicy, którzy podobnie jak kilku innych zawodników nie wytrzymali meczu kondycyjnie.
ŚLUSARCZYK.
Echo Krakowa. 1962, nr 220 (18 IX) nr 5346
KOLEJNA seria spotkań ligowych nami. Niestety z drużyn krakowskich jedynie drugoligowcy wyszli z niej obronną ręką, natomiast nasza jedyna przedstawicielka w ekstraklasie Wisła straciła punkty w meczu z czołową drużyną kraju — Górnikiem Zabrze.
Nie sama porażka jest przykra, choć bywało, że wiślacy potrafili powstrzymać zwycięski marsz górników, odnosząc nad nim zwycięstwo — lecz smuci słaba gra napastników krakowskich. Wiadomo, że podstawą sukcesów są zdobyte bramki i od umiejętności strzeleckich zależą zwycięstwa. Tymczasem w meczu z jedenastką Zabrza krakowianie mając nawet okresami przewagę nie potrafili nadać swym akcjom wykończenia, nie umieli zdobyć się na szybkie zagranie i zaskakujący strzał.
— Nie tylko zresztą napastnicy zasłużyli w tym meczu na ujemne oceny, lecz także obydwaj pomocnicy, którzy zagrali kompromitująco słabo, wykazując braki kondycyjne — dodaje trener Wisły M. Gracz. — Już w pierwszych minutach gry czuło się, że w tym meczu nie zdobędziemy bramki.
Oczywiście nie ma zbytniego powodu do rozdzierania szat.
Przeciwnik był silny i rutynowany. Trzeba teraz zabrać się ostro do pracy, aby poprawić swe umiejętności. Jeśli chodzi o napastników Wisły, to w czasie meczu wyraźnie widziało się, jak mali wzrostem zawodnicy mają trudności w walce o piłkę z rosłymi, dobrze zbudowanymi przeciwnikami. Niewątpliwie w meczach piłkarskich wzrost zawodnika odgrywa pewną rolę. Przynajmniej w sytuacjach podbramkowych.
Gazeta Krakowska. 1962, nr 220 (15/16 IX) nr 4449
Mistrzostwa lekkoatletyczne Europy w Belgradzie przyćmiły nawet rozgrywki piłki nożnej. Tak będzie do niedzieli. Dwa bardzo atrakcyjne spotkania krakowskie z pewnością znowu przywrócą blask piłce nożnej. Na stadionie Wisły w niedzielę o godz. 11.30 Wystąpi niepokonana w tegorocznych rozgrywkach drużyna Górnika Zabrze w spotkaniu z gospodarzami. Wisła znajduje się na 12 pozycji, a górnicy naturalnie są leaderami. Teoria i umiejętności przemawiają za zabrzanami, nie zapominajmy jednak, że w ubiegłym sezonie właśnie Wisła zatrzymała triumfalny pochód ówczesnego mistrza Polski. Górnicy dotychczas w 5 spotkaniach strzelili 18 bramek! Wysoka przeciętna. Czy żelazna defensywa krakowian wytrzyma napór napastników Górnika z Pohlem na czele?
Gazeta Krakowska. 1962, nr 221 (18 IX) nr 4450
Siódma kolejka spotkań ekstraklasy piłki nożnej nie przyniosła większych przegrupowań w tabeli.
Nadal Górnik jest bez straty punktu, a na pięty mu następuje Polonia, wywożąc dwa cenne punkty z Warszawy. Na uwagę zasługuje wysoka lokata beniaminka Stal Rzeszów. Wisła znalazła się na dole tabeli choć wróżono jej, że będzie walczyć w czołówce. Sądzimy, że jest to tylko chwilowe, że atak wiślaków zacznie strzelać znowu tak jak w meczu z Lechem
Górnicy nie zachwycili
Wisła — Górnik 0:3 (0:1)
WISŁA: Leśniak, Monica, Kawula, Budka, Wójcik, Zalman, Machowski, Sykta, Kmiecik (Śmiałek), Gajewski, Studnicki.
GÓRNIK: Kostka, Floreński, Oślizło, Olszówka, Gawlik, Kowalski, Czok. Wilczek, Musiałek, Pohl, Lentner.
Bramki dla Górnika zdobyli: Musiałek, Lentner i Wilczek.
Sędziował p. Gorączniak (Poznań).
Ponad 25000 widzów przybyło wczoraj na mecz Wisła — Górnik Zabrze.
Wielkim magnesem był sławny, naszpikowany reprezentantami Polski zespół górników oraz... zwycięstwo w ubiegłym sezonie Wisły nad Górnikiem 2:1.
Oczekiwano więc pięknej ery zabrzan i łudzono się możliwością zdobycia dwóch punktów przez krakowian. Nie spełniło się ani Jedno ani drugie.
Cóż z tego, że „biało-czerwoni” przesiadywali pod bramka gości, gdy nikt nie potrafił ulokować piłki w bramce Kostki. Parę rajdów Studnickiego w połowie nie znalazło wśród kolegów, kilka Sykty (bez wykończenia) — oto plon wysiłków ataku wiślaków.
Pomoc sztywno trzymać się na swojej połowie, czując respekt przed groźnym atakiem górników.
Zalman zagrał wręcz słabo. Obrona też nie błyszczała, a parę niepotrzebnych wybiegów Leśniaka mogło zakończyć się utratą dalszych bramek.
W zesunie zwycięzców brylował stoper Oślizło wyraźnie lepszy od Kowalskiego, a w ataku, choć rzadko dający znać o sobie — szybki Jak błyskawica Lentner.
Pohl wyrabiał świetne pozycje strzałowe kolegom.
Pierwszy kwadrans gry należał do krakowian, w 8 min, gdyby Sykta zdecydował się szybciej iść do piłki — Wisła prowadziłaby 1:0.
W dwie minuty później ładne zagranie Machowskiego i Gajewski strzela w ręce Kostce. W 30 — 33 minucie było gorąco pod bramką Leśniaka: poprzeczka, parę dobitek i strzał końcowy Pohla obok słupka. 43 min — Musiałek wyrabia pożycie do strzału i Górnik prowadzi 1:0. W ostatniej minucie przed przerwą strzał Studnickiego Kostka broni leżąc główką.
W drugiej połowie idealną okazję do wyrównania dla Wisły miał Sykta. Dosłownie z pięciu metrów strzela w bramkarza zabrzan.
Tempo gry Jeszcze bardziej słabnie, górnicy „spacerują” po boisku a wiślacy „szarpią się” nieproduktywnie. 72 min — Lentner z łatwością przechodzi defensywę krakowian i Jest już 2:0 dla Górnika. Na 5 minut przed końcem Pohl „wykłada” piłkę Wilczkowi, który ustala wynik 3:0 dla Górnika.
Być może, że Górnik „miał w kościach” środowy mecz z Bartkiem Ostrawa, lecz publiczność ma prawo od kandydata na mistrza Polski wymagać pokazania ładnej, nowoczesnej gry przynajmniej przez jedną połowę spotkania. Ze smutkiem stwierdzamy, że „okruchy” tej nowoczesnej piłki wystarczyły na Wisłę.
