1928.05.03 Legia Warszawa – Wisła Kraków 1:0
Z Historia Wisły
(Nie pokazano 25 wersji pośrednich.) | |||
Linia 3: | Linia 3: | ||
| nazwa rozgrywek = I liga, 6. kolejka | | nazwa rozgrywek = I liga, 6. kolejka | ||
| stadion(miasto) = Warszawa, Stadion Wojska Polskiego | | stadion(miasto) = Warszawa, Stadion Wojska Polskiego | ||
- | | godzina = | + | | godzina = 16:30, czwartek |
| herb gospodarzy = Legia Warszawa_herb5.jpg | | herb gospodarzy = Legia Warszawa_herb5.jpg | ||
- | | herb gości = | + | | herb gości = Wisła Kraków herb1.jpg |
| gospodarze = [[Legia Warszawa]] | | gospodarze = [[Legia Warszawa]] | ||
| wynik = 1:0 (1:0) | | wynik = 1:0 (1:0) | ||
| goście = Wisła Kraków | | goście = Wisła Kraków | ||
| ilość widzów = 4.000 | | ilość widzów = 4.000 | ||
- | | sędzia = | + | | sędzia = Rudolf Brzeziński z Poznania. |
- | | strzelcy bramek gospodarze = Józef Nawrot 14' | + | | strzelcy bramek gospodarze = [[Józef Nawrot]] 14' |
| wyniki po kolei = 1:0 | | wyniki po kolei = 1:0 | ||
| strzelcy bramek goście = | | strzelcy bramek goście = | ||
- | | skład gospodarzy = 2-3-5<br>Wacław Adamowicz<br>Teofil Terlecki<br>Józef Ziemian<br>Edward Strycharz<br>Antoni Amirowicz<br>Marian Schaller<br>Witold Wypijewski<br>Józef Nawrot<br>Marian Łańko<br>Józef Ciszewski<br>Bolesław Cichecki<br><br>trener: | + | | skład gospodarzy = 2-3-5<br>Wacław Adamowicz<br>Teofil Terlecki<br>[[Józef Ziemian]]<br>Edward Strycharz<br>Antoni Amirowicz<br>Marian Schaller<br>Witold Wypijewski<br>[[Józef Nawrot]]<br>[[Marian Łańko]]<br>Józef Ciszewski<br>Bolesław Cichecki<br><br>trener: Elemér Kovács |
| skład gości = 2-3-5<br>[[Jan Ketz]]<br>[[Aleksander Pychowski]]<br>[[Emil Skrynkowicz]]<br>[[Józef Kotlarczyk]]<br>[[Jan Kotlarczyk]]<br>[[Karol Bajorek]]<br>[[Józef Adamek]] [[Grafika:kontuzja.png]]<br>[[Stanisław Czulak]]<br>[[Henryk Reyman]]<br>[[Jan Reyman]]<br>[[Mieczysław Balcer]] <br><br>trener: brak | | skład gości = 2-3-5<br>[[Jan Ketz]]<br>[[Aleksander Pychowski]]<br>[[Emil Skrynkowicz]]<br>[[Józef Kotlarczyk]]<br>[[Jan Kotlarczyk]]<br>[[Karol Bajorek]]<br>[[Józef Adamek]] [[Grafika:kontuzja.png]]<br>[[Stanisław Czulak]]<br>[[Henryk Reyman]]<br>[[Jan Reyman]]<br>[[Mieczysław Balcer]] <br><br>trener: brak | ||
- | | statystyki = | + | | statystyki = [[Józef Ziemian]] złamał nogę [[Józef Adamek|Adamkowi]] |
}} | }} | ||
+ | [[Grafika:1928.05.03 Legia Warszawa – Wisła Kraków.jpg|thumb|right|200px]] | ||
- | + | [[Grafika:1928.05.03 Legia Warszawa – Wisła Kraków.JPG|thumb|right|200 px]] | |
+ | [[Grafika:IKC 1928-05-01b.JPG|thumb|right|200px]] | ||
+ | [[Grafika:IKC 1928-05-05a.JPG|thumb|right|200px]] | ||
+ | [[Grafika:Głos Narodu 1928-05-06.JPG|thumb|right|200 px]] | ||
+ | [[Grafika:Stadjon 1928-05-01.JPG|thumb|right|250px]] | ||
+ | [[Grafika:Stadjon 1928-05-08b.JPG|thumb|right|250px]] | ||
+ | [[Grafika:Stadjon 1928-05-08c.JPG|thumb|right|250px]] | ||
+ | [[Grafika:Stadjon 1928-05-08d.JPG|thumb|right|250px]] | ||
+ | [[Grafika:1929-04-21 7 Dni.jpg|thumb|right|250px]] | ||
+ | [[Grafika:Nowa Reforma 1928-05-05b.JPG|thumb|right|200 px]] | ||
+ | [[Grafika:Nowa Reforma 1928-05-11.JPG|thumb|right|200 px]] | ||
+ | [[Grafika:Polska Zbrojna 1928-05-02.jpg|thumb|right|200 px]] | ||
+ | [[Grafika:Polska Zbrojna 1928-05-04.jpg|thumb|right|200 px]] | ||
+ | [[Grafika:Robotnik 1928-05-04.jpg|thumb|right|200 px]] | ||
+ | [[Grafika:Sporttagblatt 1928-05-11.jpg|thumb|right|200 px]] | ||
- | |||
- | |||
==Relacje prasowe== | ==Relacje prasowe== | ||
Linia 28: | Linia 41: | ||
- | + | ===Stadjon: ilustrowany tygodnik sportowy. R. 6, 1928, nr 19=== | |
+ | 1928.05.08 | ||
+ | WARSZAWA. | ||
+ | [[Grafika:Stadjon 1928-05-08f.jpg|thumb|right|200px]] | ||
+ | |||
+ | Legja — Wisła 1:0 (1:0). | ||
+ | |||
+ | Debiut tegoroczny mistrza Ligi w stolicy oczekiwany był ze zrozumiałem zainteresowaniem. | ||
+ | |||
+ | Do walki tej stanęły drużyny w swych najlepszych składach. | ||
+ | |||
+ | Pierwsze minuty gry należały do Wisły; gospodarze bowiem wyszli na boisko z dużą tremą. Wkrótce jednak gra się wyrównała. Akcje prowadzone obustronni szybko i zdecydowanie, przynosiły co chwilę momenty piękne i niosące w swem zarodku zapowiedź strzelonej bramki. Już po kilku minutach obie drużyny wykazały swe systemy i przygotowaną z góry taktykę Legia trzymała skrzydła Wisły. Wisła zaś głównie pilnowała trójki środkowej ataku Mimo to płynność gry ani na chwilę nie ucierpiała z powodu takiej schetycznej jej konstrukcji która w założeniu swem była niebezpieczniejsza dla Wisły . Gospodarze bowiem posiadają również lotne i niebezpieczne skrzydła, z których prawe, t. j Wypijewski jest dziś bodaj najproduktywniejszym graczem w ataku. W ten sposób pilnowana trójka Legji zawsze miała do swej dyspozycji szachowani™ bramki przeciwnika dobrze kierowanemi skrzydłami. To też pod koniec pierwszego kwadransa Nawrot dzięki błędowi obrońcy Wisły z pięknego podania Cichockiego uzyskuje pierwszą i jedyną bramkę dnia, plasując lekko piłkę w dolny róg siatki. Sukces ten przyjmuje publiczność długotrwałą owacją. | ||
+ | |||
+ | Wisła inicjuje cały szereg ostrych ataków, na które Legia odpowiada niebezpiecznemi kontratakami. W tym okresie gra uzyskuje swój najwyższy poziom, zarówno co do stylu, jak i moralnej strony a więc walki twardej ofiarnej, a jeszcze prowadzonej fair Ten obraz utrzymuje się do końca pierwszej połowy. | ||
+ | |||
+ | Po przerwę Legja gra z wiatrem. Wisła dąży za wszelką cenę do wyrównania. Akcje jej prowadzone w polu dobrze i płynnie, rwą się na linji karnej Legji. Ziemian jest redutą, która bodaj ani razu nie skapitulowała. Tej zapory goście nie są w stanie sforsować. Balcer i Adamek są tak trzymani, że bodaj jednej centry nie oddali. Biegi ich kończą się przeważnie na aucie bramkowym. Tymczasem Legia nie wyrzeka się swej ofensywnej gry; jej atak, w polu trochę słaby aniżeli Wisły, pod bramką jest skuteczniejszy Kilka klasycznych jego akcyj kończy się na bramkarzu gości, który wprost fenomenalnie broni dwu strzałów Łańki i jednej główki Nawrota. | ||
+ | |||
+ | Drużyna Wisły nie mogąc uzyskać wyrównania, zaczyna grać zbyt ostro. Celuje w tem Adamek. Gra powoli traci na stylu, zyskuje na faulach. Sędzia robi co może, by drużyny denerwować, swemi decyzjami nieuzasadnionemi. W ostrych zderzeniach otrzymuję kontuzję Ziemian i Adamek. który na kilka minut przed końcem gry opuszcza boisko. | ||
+ | |||
+ | W czasie przerwy redakcja Stadionu wręczyła Reymanowi I. puhar „króla strzelców”. | ||
+ | |||
+ | |||
+ | |||
+ | |||
+ | REKORD BRAMEK | ||
+ | |||
+ | 10 bramek: Geisler. | ||
+ | |||
+ | 8 bramek: Łańko, Kozok II, Gintel. | ||
+ | |||
+ | 7 bramek: Emchowicz, Reyman I. | ||
+ | |||
+ | 6 bramek: Tupalski. | ||
+ | |||
+ | |||
+ | 5 bramek: Ciszewski. | ||
+ | |||
+ | |||
+ | |||
+ | ===Przegląd Sportowy nr 19/1928 str. 5:=== | ||
+ | [[Grafika:Przegląd Sportowy 1928-05-12b.jpg|thumb|right|200px]] | ||
Pierwsza przegrana Wisły | Pierwsza przegrana Wisły | ||
Linia 55: | Linia 108: | ||
Defensywa gospodarzy oparła się nie jak u Wisły na jednostce lecz na jakości zespołu. Nie było w nie punktów słabych a ponad poprawną przeciętność wybijał się cień Adamka - Szaler oraz Ziemian. | Defensywa gospodarzy oparła się nie jak u Wisły na jednostce lecz na jakości zespołu. Nie było w nie punktów słabych a ponad poprawną przeciętność wybijał się cień Adamka - Szaler oraz Ziemian. | ||
- | + | ---- | |
1.FC wygrywa dwa z TKS 5:3 i prowadzi w tabeli (mecze-punkty): (8-15), Polonia (7-11), Wisła (6-10). | 1.FC wygrywa dwa z TKS 5:3 i prowadzi w tabeli (mecze-punkty): (8-15), Polonia (7-11), Wisła (6-10). | ||
+ | ===„Ilustrowany Kuryer Codzienny”=== | ||
+ | |||
+ | 1928, nr 124 (5 V) | ||
+ | |||
+ | |||
+ | |||
+ | Legja—Wisła 1:0 (1:0). | ||
+ | |||
+ | Warszawa, 3 maja. (Cs.) Zawody przez cały niemal czas toczyły się pod znakiem przewagi Wisły, której atak słabo w tym dniu dysponowany nie umiał się zdobyć na skuteczny strzał pod bramką. Do pola karnego pod chodzili ustawicznie napastnicy Wisły, dzięki wcale ładnym kombinacjom, jednak zawodzili do tego stopnia, iż mimo przewagi kompletnej z ich strony padło cztery za ledwie strzały na bramkę Legji, t. J. Reymana i Czulaka. Bramkę zwycięską dla Legji zdobył Nawrot w 17 min. z podania Ciszewskiego. Na 11 min. przed końcem zniesiono z boiska kontuzjowanego Adamka. Na wyróżnienie zasługują z Wisły bramkarz Ketz, Skrynkowicz w obronie i Reyman I., z Legji zaś Nawrot, Ciszewski, Strycharz i Ziemian. Sędziował niezwykle słabo p. Brzeziński z Poznania. Widzów pomad 5.000. | ||
+ | |||
+ | ===Robotnik: centralny organ P.P.S. R.34, nr 124 (4 maja 1928) nr 3319=== | ||
+ | |||
+ | L E G JA BIJE WISŁĘ 1:0. | ||
+ | |||
+ | Wobec pięciotysięcznej publiczności rozegrany został wczoraj mecz o mistrzostwo Ligi pomiędzy Legją i Wisłą. Wisła miała naogół znaczną przewagę nad przeciwnikiem w polu, jednak w momentach podbramkowych, nie była zbyt groźną. Natomiast Legja, która tak tycznie ustępowała wyraźnie gościom, p o trafiła atakować groźniej, chociaż rzadziej. Je d y n a bramka padła w 15-ej minucie gry zdobyta przez Nawrota z podania Cicheckiego. W drużynie Legji n a wyróżnienie zasługują Ziemian Strycharz i Nawrot, a w Wiśle Reymanowie. Kotlarczyk i bramkarz Kotz. Sędziował p. Brzeziński, | ||
+ | |||
+ | |||
+ | |||
+ | ===Kurjer Polski. R. 31, 1928, nr 123=== | ||
+ | [[Grafika:Kurjer Polski 1928-05-04.jpg|thumb|right|200px]] | ||
+ | |||
+ | Legia pokonała Wisłę | ||
+ | |||
+ | Z wielkim naprężeniem oczekiwały sfery aportowe spotkania Legji z Wisłą. Obie te znakomite drużyny wystąpiły w swych najlepszych składach. Gra zrazu chaotyczna zmieniła się wkrótce -w poważną przewagę Wisły, która opanowała boisko - Legja nie poddaje się atoli. Ze swej strony atakuje wypadami, z których jeden kończy się zdobyciem bramki przez Nawrota z podania Cichockiego Po przerwie gra się wyrównywa i jest otwartą. Obie drużyny tracą cały szereg sposobności, a bramkarze Adamowski i Katz mieli pole do popisów. W Legji wyróżniła się obrona a zwłaszcza Ziemian. Pomoc doskonała także. | ||
+ | |||
+ | U Wisły najlepsi Pychowski, Kotlarczyk i Reyman I. Pod koniec meczu Adamek uległ kontuzji, podczas starcia z Ziemianem. Sędzia p. Brzeziński z Poznania mylnie kwalifikował foule. Wynik ostateczny 1:0 (1:0) dla Legji. | ||
+ | |||
+ | |||
+ | ===Express Poranny, ROK 1928 (7), NR. 123.=== | ||
+ | |||
+ | |||
+ | Wisła pobita przez Legię 1:0 | ||
+ | |||
+ | Pierwszy tegoroczny występ Wisły w Warszawie wypadł nieszczególnie. Okazało się, że goście poza siłą fizyczną, niezłą, ale tylko niezłą techniką, oraz rzemieślniczą kombinacją, nie wnoszą do gry polotu. Improwizacji — słowem walorów, które stanowią o porywającem pięknie gry i ciągłych w niej niespodziankach. Rezultatem takiego stanu rzeczy, popartego notabene słabą grą obrony krakowian była ich niezbyt zresztą zasłużona porażka 0:1 Legja grała równica nienajlepiej, a jedyny punkt dnia zdobyty przez Nawrota, zawdzięcza w równej mierze obrońcy Wisły Pychowskiemu. Piękną formę u wojskowych wykazał Łańko, który w drugiej połowie oddał parę pełnych kunsztu techniczne go strzałów. Mecz zepsuł o 50 proc. b. slaby sędzia p. Brzeziński z Poznania. | ||
+ | |||
+ | |||
+ | [[Kategoria:I liga 1928 (piłka nożna)]] | ||
+ | [[Kategoria:Wszystkie mecze 1928 (piłka nożna)]] | ||
[[Kategoria:Legia Warszawa]] | [[Kategoria:Legia Warszawa]] | ||
+ | [[Kategoria:Artykuły wymagające przepisania]] |
Aktualna wersja
![]() | Legia Warszawa | 1:0 (1:0) | Wisła Kraków | ![]() | ||||||
widzów: 4.000 | ||||||||||
sędzia: Rudolf Brzeziński z Poznania. | ||||||||||
| ||||||||||
| ||||||||||
Józef Ziemian złamał nogę Adamkowi |
O Wiśle Kraków czytaj także w oficjalnym serwisie Przeglądu Sportowego - przegladsportowy.pl
Spis treści |
Relacje prasowe
Stadjon: ilustrowany tygodnik sportowy. R. 6, 1928, nr 19
1928.05.08
WARSZAWA.
Legja — Wisła 1:0 (1:0).
Debiut tegoroczny mistrza Ligi w stolicy oczekiwany był ze zrozumiałem zainteresowaniem.
Do walki tej stanęły drużyny w swych najlepszych składach.
Pierwsze minuty gry należały do Wisły; gospodarze bowiem wyszli na boisko z dużą tremą. Wkrótce jednak gra się wyrównała. Akcje prowadzone obustronni szybko i zdecydowanie, przynosiły co chwilę momenty piękne i niosące w swem zarodku zapowiedź strzelonej bramki. Już po kilku minutach obie drużyny wykazały swe systemy i przygotowaną z góry taktykę Legia trzymała skrzydła Wisły. Wisła zaś głównie pilnowała trójki środkowej ataku Mimo to płynność gry ani na chwilę nie ucierpiała z powodu takiej schetycznej jej konstrukcji która w założeniu swem była niebezpieczniejsza dla Wisły . Gospodarze bowiem posiadają również lotne i niebezpieczne skrzydła, z których prawe, t. j Wypijewski jest dziś bodaj najproduktywniejszym graczem w ataku. W ten sposób pilnowana trójka Legji zawsze miała do swej dyspozycji szachowani™ bramki przeciwnika dobrze kierowanemi skrzydłami. To też pod koniec pierwszego kwadransa Nawrot dzięki błędowi obrońcy Wisły z pięknego podania Cichockiego uzyskuje pierwszą i jedyną bramkę dnia, plasując lekko piłkę w dolny róg siatki. Sukces ten przyjmuje publiczność długotrwałą owacją.
Wisła inicjuje cały szereg ostrych ataków, na które Legia odpowiada niebezpiecznemi kontratakami. W tym okresie gra uzyskuje swój najwyższy poziom, zarówno co do stylu, jak i moralnej strony a więc walki twardej ofiarnej, a jeszcze prowadzonej fair Ten obraz utrzymuje się do końca pierwszej połowy.
Po przerwę Legja gra z wiatrem. Wisła dąży za wszelką cenę do wyrównania. Akcje jej prowadzone w polu dobrze i płynnie, rwą się na linji karnej Legji. Ziemian jest redutą, która bodaj ani razu nie skapitulowała. Tej zapory goście nie są w stanie sforsować. Balcer i Adamek są tak trzymani, że bodaj jednej centry nie oddali. Biegi ich kończą się przeważnie na aucie bramkowym. Tymczasem Legia nie wyrzeka się swej ofensywnej gry; jej atak, w polu trochę słaby aniżeli Wisły, pod bramką jest skuteczniejszy Kilka klasycznych jego akcyj kończy się na bramkarzu gości, który wprost fenomenalnie broni dwu strzałów Łańki i jednej główki Nawrota.
Drużyna Wisły nie mogąc uzyskać wyrównania, zaczyna grać zbyt ostro. Celuje w tem Adamek. Gra powoli traci na stylu, zyskuje na faulach. Sędzia robi co może, by drużyny denerwować, swemi decyzjami nieuzasadnionemi. W ostrych zderzeniach otrzymuję kontuzję Ziemian i Adamek. który na kilka minut przed końcem gry opuszcza boisko.
W czasie przerwy redakcja Stadionu wręczyła Reymanowi I. puhar „króla strzelców”.
REKORD BRAMEK
10 bramek: Geisler.
8 bramek: Łańko, Kozok II, Gintel.
7 bramek: Emchowicz, Reyman I.
6 bramek: Tupalski.
5 bramek: Ciszewski.
Przegląd Sportowy nr 19/1928 str. 5:
Pierwsza przegrana Wisły
Legja zwyciężą mistrza Ligi 1:0
Pierwszy tegoroczny występ Wisły w Warszawie nie przyniósł mistrzowi Ligi zaszczytu. Nie chodzi tu rzecz jasna o przegraną 0:1 z Legją. - to zdarzyć się może każdemu lecz o to co drużyna krakowska nam pokazała i co sobą reprezentuje. Otóż okazało się że ów "murowany" lider tabeli posiada niemniej słabych punktów co każda inna drużyna ligowa. Co zaś ważniejsze - nie stanowi ona, jak się okazało, klasy dla siebie lecz jest ulepiona z tej samej gliny co pozostałe 14-cie jej partnerek.
Zawód, który spotkał czterotysięczny tłum publiczności na meczu czwartkowym jest tym bardziej bolesny, że Wisła nie mogła pochwalić się nawet przysłowiową potencja psychiczną. Rezultatem owego braku moralnego było złamanie się drużyny już po pół godzinie gry. Co gorsze - z depresji wywołanej niepowodzeniem krakowianie nie zdołali się otrząsnąć już do końca i w drugiej połowie ich sposób prowadzenia walki przypominał wzory najbardziej prymitywne.
Do meczu przeciwnicy stanęli w składach: Legja - Adamowicz, Ziemian, Terlecki, Strycharz, Amirowicz, Szafer, Wypijewski, Nawrot, Łańko, Ciszewski, Cichecki. Wisła - Ketz, Pychowski Skrynkowicz, Kotlarczyk II, Kotlarczyk I, Bajorek, Adamek, Czulak, Reyman I, Reyman III, Balcer.
Pierwszy kwadrans wykazuje kolosalną przewagę gości. Piłka wędruje od gracza do gracza a piękne passingi braci Reymanów, zwłaszcza młodszego świadczą o dużej technice, rutynie i kondycji startowej.
Tymczasem zespół Legji, specjalnie zaś jej napad zachowuje się jak stremowany. Piłka nie trzyma się graczy, każdą zapoczątkowaną akcję liczy się na sekundy, zwłaszcza że porywisty wiatr przeciwny przeszkadza gospodarzom ale niemniej niż przeciwnicy.
Drugą obok warunków atmosferycznych przeszkodą "natury wyższej" jest sędzia p. Brzeziński z Poznania. Popełnia on te same błędy co p. Kornogold, z tą różnicą że ostatni posiada odpowiednią rutynę, że potrafi na boisku politykować i utrzymać od początku do końca pewną linię postępowania. Tymczasem p. Brzeziński jest typowym niewolnikiem suchej litery przepisów, lecz nie chce czy nie umie wyniknąć w ich treść i sens. Co zaś jeszcze gorsze - zarażony przyznać trzeba że kunsztownem przesubtelnieniem obserwowanem u sędziów krakowskich, starając się im dotrzymać kroku, gubi się w rozstrzygnięciach w sposób naprawdę nie dopuszczalny. W omawianym odcinku gry pod bramką Legji jest gorąco niemal bez przerwy. Goście jednak nie mają szczęścia: słynne wolne Reymana idą górą, strzały chwyta Adamowicz lub nie trafiają celu, dwie poważne okazje uzyskania punktów konają bezpotomnie w anemicznych strzałach Czulaka, a w chwili kiedy wszystkie zda się przeszkody zostały przełamane i Reyman I wysyła piłkę do siatki przeszkadza my w tym.... sędzia gwiżdżąc "grę niebezpieczną". Po tym nieudanym szturmie generalnym gospodarze otrząsają się powoli z depresji a pierwsza ich poważna akcja ofensywna przynosi od razu punkt, zwycięski i jedyny w tym dniu. Akcję tę rozpoczyna Łańko który ze środka boiska śle piłkę do Cichockiego, ten po długim biegu dośrodkowuje, chwyta ją Pychowski ale nie może sobie poradzić technicznie więc tylko muska, piłka zmienia nieco kierunek a nadbiegający Nawrot przytomnie i bezapelacyjnie lokuje ją przy siatce. Nikt nie przypuszcza że na tym zakończy się plon bramkowy dnia, bo Wisła ciągle wykazuje dużo inicjatywy i wyrównanie bez przerwy wisi w powietrzu a i Legia zaczyna być w swych atakach coraz groźniejsza. Okazuje się jednak że Kotlarczyk I w pomocy z jednej strony a Ziemian z drugiej wystarczają aby dwa podaj najgroźniejsze napady polskie nie dopuścić do głosu. Toteż poza krótkiemi chwilami nie wyczuwa się nawet możliwości zdobycia bramki. Tyczy się to zwłaszcza napadu Wisły po przerwie. Pomoc Legji stosuje świetną broń unieszkodliwienia za wszelką cenę obu skrzydłowych i Reymana I. Jedynie ostatni wymyka się od czasu do czasu z pod kontroli Amirowicza. Natomiast Strycharz a przedewszystkiem Szaler wydają się wprost cieniami Balcera i Adamka, których gra wypadła bardzo nisko. Reyman III świetny technicznie. I wprost doskonały w grze w polu, nie potrafi zdobyć się na strzał, a kto go zna - wie, że gracz ten przebijać się z piłką do bramki nie będzie zwłaszcza pod opieką takiego opiekuna jak Ziemian.
Jedyny puszczony samopas Czulak, najsłabszy punkt ofensywy gości jest napastnikiem mało niebezpiecznym i posiada zbyt mało inicjatywy i możliwości technicznych aby rozbić defensywę gospodarzy. Napad zwycięzców nie wypadł o wiele efektowniej jakkolwiek w drugiej połowie zgasił bezapelacyjnie białe gwiazdy krakowian. Cichecki raz jeszcze potwierdził opinię tchórzliwego statysty który żyje sławą cudów dokonywanych... na treningach do jednej bramki. Ciszowski jak zwykle, bez możliwości przejścia przez linje obronne przeciwników, nie miał okazji do główki, więc bramki nie strzelił.
Klasą dla siebie był Łańko. Jedna dwa momentalne strzały po dośrodkowaniu z lewej strony wspaniałe technicznie, piorunowo szybkie i celne stały na granicy najwyższego kunsztu. Nawrot i Wypijewski najbardziej pracowici nie potrafili być naprawdę dla bramki Wisły groźni. Z obu linii pomocy klasą dla siebie i najlepszym graczem na boisku był niewątpliwie Kotlarczyk I. On to, a nie Reyman jest moralnym kierownikiem drużyny krakowskiej. Z pod jego nóg rozchodzą się nieskończenie często a zawsze celowe podania początkujące akcje, które dopiero w chwil parę ma wykończyć strzał Reymana. Kotlarczyk jest również rdzeniem defensywy Wisły, bez niego mniej niż przeciętni obrońcy (zwłaszcza Pychowski) musieliby wielokrotnie kapitulować przed każdym napadem. Godnym kompanem Kotlarczyka jest jego młodszy brat. Natomiast sztywny i pozbawiony biegu Bajorek jest jednym ze słabszych punktów drużyny. O bramkarzu Ketzu powiedzieć można, że nie popełnił żadnego błędu a jest to już bardzo wiele.
Defensywa gospodarzy oparła się nie jak u Wisły na jednostce lecz na jakości zespołu. Nie było w nie punktów słabych a ponad poprawną przeciętność wybijał się cień Adamka - Szaler oraz Ziemian.
1.FC wygrywa dwa z TKS 5:3 i prowadzi w tabeli (mecze-punkty): (8-15), Polonia (7-11), Wisła (6-10).
„Ilustrowany Kuryer Codzienny”
1928, nr 124 (5 V)
Legja—Wisła 1:0 (1:0).
Warszawa, 3 maja. (Cs.) Zawody przez cały niemal czas toczyły się pod znakiem przewagi Wisły, której atak słabo w tym dniu dysponowany nie umiał się zdobyć na skuteczny strzał pod bramką. Do pola karnego pod chodzili ustawicznie napastnicy Wisły, dzięki wcale ładnym kombinacjom, jednak zawodzili do tego stopnia, iż mimo przewagi kompletnej z ich strony padło cztery za ledwie strzały na bramkę Legji, t. J. Reymana i Czulaka. Bramkę zwycięską dla Legji zdobył Nawrot w 17 min. z podania Ciszewskiego. Na 11 min. przed końcem zniesiono z boiska kontuzjowanego Adamka. Na wyróżnienie zasługują z Wisły bramkarz Ketz, Skrynkowicz w obronie i Reyman I., z Legji zaś Nawrot, Ciszewski, Strycharz i Ziemian. Sędziował niezwykle słabo p. Brzeziński z Poznania. Widzów pomad 5.000.
Robotnik: centralny organ P.P.S. R.34, nr 124 (4 maja 1928) nr 3319
L E G JA BIJE WISŁĘ 1:0.
Wobec pięciotysięcznej publiczności rozegrany został wczoraj mecz o mistrzostwo Ligi pomiędzy Legją i Wisłą. Wisła miała naogół znaczną przewagę nad przeciwnikiem w polu, jednak w momentach podbramkowych, nie była zbyt groźną. Natomiast Legja, która tak tycznie ustępowała wyraźnie gościom, p o trafiła atakować groźniej, chociaż rzadziej. Je d y n a bramka padła w 15-ej minucie gry zdobyta przez Nawrota z podania Cicheckiego. W drużynie Legji n a wyróżnienie zasługują Ziemian Strycharz i Nawrot, a w Wiśle Reymanowie. Kotlarczyk i bramkarz Kotz. Sędziował p. Brzeziński,
Kurjer Polski. R. 31, 1928, nr 123
Legia pokonała Wisłę
Z wielkim naprężeniem oczekiwały sfery aportowe spotkania Legji z Wisłą. Obie te znakomite drużyny wystąpiły w swych najlepszych składach. Gra zrazu chaotyczna zmieniła się wkrótce -w poważną przewagę Wisły, która opanowała boisko - Legja nie poddaje się atoli. Ze swej strony atakuje wypadami, z których jeden kończy się zdobyciem bramki przez Nawrota z podania Cichockiego Po przerwie gra się wyrównywa i jest otwartą. Obie drużyny tracą cały szereg sposobności, a bramkarze Adamowski i Katz mieli pole do popisów. W Legji wyróżniła się obrona a zwłaszcza Ziemian. Pomoc doskonała także.
U Wisły najlepsi Pychowski, Kotlarczyk i Reyman I. Pod koniec meczu Adamek uległ kontuzji, podczas starcia z Ziemianem. Sędzia p. Brzeziński z Poznania mylnie kwalifikował foule. Wynik ostateczny 1:0 (1:0) dla Legji.
Express Poranny, ROK 1928 (7), NR. 123.
Wisła pobita przez Legię 1:0
Pierwszy tegoroczny występ Wisły w Warszawie wypadł nieszczególnie. Okazało się, że goście poza siłą fizyczną, niezłą, ale tylko niezłą techniką, oraz rzemieślniczą kombinacją, nie wnoszą do gry polotu. Improwizacji — słowem walorów, które stanowią o porywającem pięknie gry i ciągłych w niej niespodziankach. Rezultatem takiego stanu rzeczy, popartego notabene słabą grą obrony krakowian była ich niezbyt zresztą zasłużona porażka 0:1 Legja grała równica nienajlepiej, a jedyny punkt dnia zdobyty przez Nawrota, zawdzięcza w równej mierze obrońcy Wisły Pychowskiemu. Piękną formę u wojskowych wykazał Łańko, który w drugiej połowie oddał parę pełnych kunsztu techniczne go strzałów. Mecz zepsuł o 50 proc. b. slaby sędzia p. Brzeziński z Poznania.